- - - - - - - - - -
Darius Milhaud en Kurt Weill hadden eenzelfde doel voor ogen: het creëren van ongekunstelde muziek, die het publiek op een directe manier aanspreekt. Milhaud trok hiervoor het speelsere pad op.

In Le Boeuf sur le toît verwerkte hij indrukken van zijn verblijf in Brazilië tot een mix van Zuid-Amerikaanse melodieën, tango’s en sambaritmes.

Bij Weill geven de dansritmes en jazzinvloeden uiting aan een sterke ironische kritiek op de maatschappij. De musical Lady in the Dark waagt zich in de mysterieuze en verborgen wereld van de psychoanalyse, terwijl het ballet Die Sieben Todsünden een aanklacht tegen het kapitalisme is.