Julien Libeer

Piano

Julien Libeers vroegste muzikale herinnering is waarschijnlijk de beroemde documentaire over de studio-opname van West Side Story door Leonard Bernstein. Op zesjarige leeftijd zat hij voor het eerst achter een piano. Het instrument werd snel een loyale ‘compagnon de route’, een expressiemiddel voor een jonge muzikant die zijn inspiratie net zo goed haalde uit de opera, de amermuziek en het symfonische repertoire als uit de grote werken voor het instrument.

Na het beëindigen van zijn studies bij Daniel Blumenthal (Brussel) en Jean Fassina (Parijs), vervoegt Julien Libeer als 'artist in residence' de Muziekkapel Koningin Elisabeth, waar hij zich tot 2014 vervolmaakt bij Abdel Rahman El Bacha en Maria João Pires, wiens raad en steun een blijvende invloed hebben op zijn muzikale visie. Hij kreeg regelmatig advies van Dmitri Bashkirov, en volgde masterclasses bij Alfred Brendel, Andras Schiff, Jura Margulis…

Julien Libeer was te gast in het Paleis voor Schone Kunsten (Brussel), het Théâtre de la Ville en de Salle Cortot in Parijs, de Barbican Hall in Londen, het Auditorio Nacional te Madrid, het Palau de la Musica in Barcelona, de Münchner Philharmonie, het Salzburgse Mozarteum en het Concertgebouw Amsterdam. Hij toerde uitgebreid doorheen Japan, Libanon en de VS (Miami International Piano Festival). Hij speelde in het gezelschap van onder meer Brussels Philharmonic, Sinfonia Varsovia, New Japan Philharmonic, onder leiding van Michel Tabachnik, Augustin Dumay, Serge Pehlevanian, Joshua Weilerstein, Enrique Mazzola, Christopher Warren-Green. Als veelgevraagd kamermuzikant werkt hij regelmatig samen met Augustin Dumay,  Camille Thomas, Frank Braley, Maria João Pires, en Lorenzo Gatto waarmee hij de integrale Beethovensonates uitvoert.

Libeer eerste soloplaat ‘Lignes Claires’ (met werk van Ravel en Lipatti) wordt unaniem geloofd door de vakpers. Een volgende opname met Lorenzo Gatto (Beethoven vioolsonates) schopt het tot Diapason d’Or van het Jaar 2016, en ook de cd ‘Réminiscences’ (met Camille Thomas) wordt door France Musique verkozen tot één van de tien beste klassieke opnames van 2016.

Julien Libeer ontving de voorbije jaren een indrukwekkende reeks ere-prijzen : de Juventusprijs (meest veelbelovende jonge solist) in 2008, Jonge Muzikant van het Jaar (toegekend door de Belgische muziekpers) in 2010, de Klara publieksprijs in 2013. Zijn werk was het onderwerp van een televisiedocumentaire, ook te zien op YouTube.