19:30 Music Talk: Marc Erkens

Sometimes there is more to tell. Much more. About a work, a time or place, a composer, a book that served as inspiration. In the music talk, we bring in a specialist who can provide more context and background.
During all our Mahler concerts this season (Flagey & Bozar) Marc Erkens takes place behind the piano.

free entrance - the lecture is in dutch

6 september: mahler 5 (studio 1- flagey)

13 december: mahler 1 (studio 1 - flagey)

15 december: mahler 1 (studio 1 - flagey - 16:15)

21 februari: mahler 6 (bozar - 19:15)

Gaat u naar dit concert komen? Naar een uitvoering van de 5de symfonie van Mahler? Zou u dat wel doen? Ik bedoel, we praten hier over Mahler, nietwaar. De muziekgeschiedenis heeft nooit een megalomaner ego gekend, dat weet u toch. En dat hoor je natuurlijk ook in zijn muziek.

Kathedralen van klanken en neuroses, gebukt onder een obsessieve aandacht voor het kleinste detail. En voortdurend van de ene stemming in de andere, zomaar van uitschreeuwend op hol slaan tot stilvallen in snikken, van de blijste extase tot het destructiefste fluisteren.

Ik weet wat u nu gaat zeggen. U gaat me nu vertellen dat dit allemaal heel normaal is bij iemand uit een gebroken gezin waar meer scherven dan knuffeltjes te rapen vielen, iemand die vond dat hij overal als een ongewenste indringer werd behandeld: omdat-ie maar uit Bohemen kwam, omdat-ie van arme komaf was en zoveel mogelijk elke sou spaarde, omdat-ie van iedereen met wie hij samenwerkte niets minder dan de perfectie eiste, … omdat-ie een jood was.

Niemand heeft zichzelf gemaakt. Ik hoor u. We moeten hem nemen zoals ie is, ... was. Maar wat is het gevolg?

Dat musicologen en muzikanten zich jarenlang suf geprakkiseerd hebben over de vraag of Mahler nu wel of niet meesterwerken heeft geschreven. Maar eigenlijk is dat de hamvraag niet. Meesterwerken zijn voor musea. Echte muziek is voor de concertzaal. En Mahler is Mahler. Er is geen tweede. Heel eerlijk. Iedere symfonie opnieuw.

En kijk, dat horen we. in iedere rauwe kreet,in iedere verstilling.

En daarom moet u toch komen. Naar deze uitvoering. Want de muzikanten horen dat ook. En die laten Mahler dan spreken.

Ik weet het. Het is allemaal te verknipt voor woorden. Dan begint het allemaal een beetje te lukken in je carrière: je bent eindelijk directeur van de ‘Hofoper’ in Wenen, je werken worden met de dag vaker uitgevoerd en er komt nog publiek naar luisteren ook, je bent eigenaar van een riant appartement in de hoofdstad en een kast van een villa in Maiernigg, je bent getrouwd met de mooiste en briljantste vrouw van heel Oostenrijk en omstreken, Alma heet ze, en dan begin je je vijfde symfonie met een treurmars alsjeblieft. En iedereen maar zeggen dat dat begin lijkt op dat van de vijfde symfonie van Beethoven. Die van het noodlot, weet u wel.

Maar daar denk ik het mijne van. Ik hoor in dat begin de aanhef van de bruiloftsmars van Mendelssohn Bartholdy. En dan vallen er meteen heel wat puzzelstukjes op hun plaats.

Even flink en voluit treuren om alle pech uit het verleden, alles wat zo vaak is misgegaan. De trauma’s recht in het gezicht durven kijken en dan de liefde aan het woord laten. Met een gedicht van klanken die liefkozend vertellen van puurheid en geborgenheid. En tot slot de volle, opgeruimde energie, positief en complex als de taal van Bach. In de vloed van een jubelend perpetuum mobile.

En hier en daar, telkens opnieuw, dat zingen over een hemels zijn. Eindelijk het geluk.

Daarom moet u dus komen. Omdat we het allemaal een beetje nodig hebben. En niet zo vaak te horen krijgen. Daarom.

Tot vrijdag 6 september, heel graag.

Marc Erkens