Hark! How the bells, sweet silver bells
All seem to say, "Throw cares away"
Christmas is here, bringing good cheer
To young and old, meek and the bold
Ding, dong, ding, dong, that is their song
With joyful ring, all caroling
One seems to hear, words of good cheer
From everywhere, filling the air
Oh, how they pound, raising the sound
O'er hill and dale, telling their tale
Gaily they ring, while people sing
Songs of good cheer, Christmas is here
Merry, merry, merry, merry Christmas
Merry, merry, merry, merry Christmas
On-on they send, on without end
Their joyful tone to every home
Luister! Hoe de klokken, zoete zilveren klokken
Lijken te zeggen: “Gooi je zorgen weg”
Kerstmis is hier, en brengt vreugde
Voor jong en oud, zachtmoedig en dapper
Ding, dong, ding, dong, dat is hun lied
Met vreugdevolle klanken, allemaal kerstliederen
Men lijkt woorden van vreugde te horen
Van overal, die de lucht vullen
Oh, hoe ze klinken, het geluid steeds luider
Over heuvels en dalen, hun verhaal vertellend
Vrolijk luiden ze, terwijl mensen zingen
Liederen van vreugde, Kerstmis is hier
Vrolijk, vrolijk, vrolijk, vrolijk Kerstmis
Vrolijk, vrolijk, vrolijk, vrolijk Kerstmis
Ze gaan door, zonder einde
Hun vreugdevolle klank naar elk huis
Lux,
Calida gravisque pura velut aurum
Et canunt angeli molliter
modo natum.
Licht,
Warm en zwaar als puur goud
Engelen zingen zachtjes
voor de pasgeboren baby.
O Tannenbaum, o Tannenbaum,
Wie treu sind deine Blätter!
Du grünst nicht nur zur Sommerzeit,
Nein, auch im Winter, wenn es schneit.
O Tannenbaum, o Tannenbaum,
Du kannst mir sehr gefallen!
Wie oft hat nicht zur Weihnachtszeit[
Ein Baum von dir mich hoch erfreut!
O Tannenbaum, o Tannenbaum,
Dein Kleid will mich was lehren:
Die Hoffnung und Beständigkeit
Gibt Mut und Kraft zu jeder Zeit!
O denneboom, o denneboom
hoe lief zijn mij u blad'ren
Het groeit niet slechts in zomertijd
Als sneeuw op d'aarde ligt gespreid
O denneboom, o denneboom
ik houd u trouw in waarde
Gij hebt zo vaak in Kerstmistijd
Door zooveel schoons mijn hart verblijd
O. denneboom, o denneboom
wat wil uw kleed mij leeren
Gij bloeit en groeit te allen tijd
En voorspelt ons standvastigheid
Es ist ein Ros entsprungen
Aus einer Wurzel zart
Wie uns die Alten sungen
Von Jesse kam die Art
Und hat ein Blümlein 'bracht
Mitten im kalten Winter
Wohl zu der halben Nacht
Das Röslein, das ich meine
Davon Jesaia sagt
Hat uns gebracht alleine
Marie, die reine Magd
Aus Gottes ew′gem Rat
Hat sie ein Kind geboren
Welches uns selig macht
Das Blümelein so kleine
Das duftet uns so süß
Mit seinem hellen Scheine
Vertreibts die Finsterniss
Wahr Mensch und wahrer Gott
Hilft uns aus allem Leide
Rettet von Sünd und Tod
Lob, Ehr sei Gott dem Vater,
dem Sohn und heilgen Geist!
Maria, Gottesmutter,
sei hoch gebenedeit!
Der in der Krippen lag,
der wendet Gottes Zoren,
wandelt die Nacht in Tag.
O Jesu, bis zum Scheiden
Aus diesem Jammertal
Laß dein Hilf uns geleiten
Hin in der Freuden Saal
In deines Vaters Reich
Da wir dich ewig loben
O Gott, uns das verleih
Er is een roos ontsproten
Uit een tere wortel
Zoals de ouderen ons vertelden
Van Jesse kwam de soort
En bracht een bloemetje voort
Midden in de koude winter
Ongeveer halverwege de nacht
De roos die ik bedoel
Waarover Jesaja spreekt
Heeft ons alleen gebracht
Maria, de zuivere maagd
Uit Gods eeuwige raad
Heeft zij een kind gebaard
Dat ons gelukkig maakt
Het bloemetje zo klein
Dat zo zoet ruikt
Met zijn heldere schijn
Verdrijft het de duisternis
Waar mens en ware God
Helpt ons uit alle leed
Redt van zonde en dood
Lof, eer zij God de Vader,
de Zoon en de Heilige Geest!
Maria, Moeder van God,
wees hoog geprezen!
Hij die in de kribbe lag,
keert Gods toorn,
verandert de nacht in dag.
O Jezus, tot aan het afscheid
Van deze tranendal
Laat uw hulp ons begeleiden
Naar de zaal der vreugde
In het rijk van uw Vader
Waar wij u eeuwig loven
O God, schenk ons dat
Hail the bless’d mom, see the great Mediator
down from the regions of glory descend!
Shepherds go worship the babe in the manger,
lo, for his guard the bright angels attend.
Brightest and best of the stars of the morning,
dawn on our darkness and lend us thine aid.
Star of the East, the horizon adorning,
guide where our infant Redeemer is laid.
Cold on his cradle the dewdrops are shining,
low lies his bed with the beasts of the stall.
Angels adore him in slumber reclining,
Maker, and Monarch, and Savior of all.
Shall we not yield him, in costly devotion,
odours of Edom and off’rings divine,
Gems of the mountains and pearls of the ocean,
myrrh from the forest and gold from the mine?
Gegroet, gezegende moeder, zie de grote Middelaar neerdalen uit de regionen van glorie!
Herders aanbidden het kind in de kribbe,
zie, want de stralende engelen waken over hem.
Helderste en beste van de morgensterren,
breek aan in onze duisternis en schenk ons uw hulp.
Ster van het Oosten, die de horizon siert,
leid ons naar waar onze jonge Verlosser ligt.
Koud op zijn wieg glinsteren de dauwdruppels,
laag ligt zijn bed bij de dieren in de stal.
Engelen aanbidden hem terwijl hij sluimert,
Schepper, Monarch en Verlosser van allen.
Zullen we hem niet, in kostbare toewijding,
de geuren van Edom en goddelijke offers brengen,
edelstenen uit de bergen en parels uit de oceaan,
mirre uit het bos en goud uit de mijn?
Whose woods these are I think I know.
His house is in the village though;
He will not see me stopping here
To watch his woods fill up with snow.
My little horse must think it queer
To stop without a farmhouse near
Between the woods and frozen lake
The darkest evening of the year.
He gives his harness bells a shake
To ask if there is some mistake.
The only other sound’s the sweep
Of easy wind and downy flake.
The woods are lovely, dark and deep,
But I have promises to keep,
And miles to go before I sleep,
And miles to go before I sleep.
Van wie deze bossen zijn, denk ik te weten.
Zijn huis staat echter in het dorp;
Hij zal me hier niet zien stoppen
Om te kijken hoe zijn bossen zich met sneeuw vullen.
Mijn kleine paard vindt het vast vreemd
Om te stoppen zonder boerderij in de buurt
Tussen de bossen en het bevroren meer
Op de donkerste avond van het jaar.
Hij schudt aan zijn harnasbellen
Om te vragen of er een vergissing is.
Het enige andere geluid is het ruisen
Van een zachte wind en donzige sneeuwvlokken.
De bossen zijn mooi, donker en diep,
Maar ik heb beloften na te komen,
En mijlen te gaan voordat ik kan slapen,
En mijlen te gaan voordat ik kan slapen.
In Baltimore there lived a boy,
He wasn’t anybody’s joy.
Although his name was Jabez Dawes,
His character was full of flaws.
In school he never led his classes,
He hid old ladies’ reading glasses,
His mouth was open when he chewed,
And elbows to the table glued.
He stole the milk of hungry kittens,
And walked through doors marked NO ADMITTANCE.
He said he acted thus because
There wasn’t any Santa Claus.
There isn’t any Santa Claus!
Another trick that tickled Jabez
Was crying BOO at little babies.
He brushed his teeth, they said in town,
Sideways instead of up and down.
Yet people pardoned every sin,
And viewed his antics with a grin,
Till they were told by Jabez Dawes,
“There isn’t any Santa Claus!”
Like whooping cough, from child to child,
He sped to spread the rumor wild:
“Sure as my name is Jabez Dawes
There isn’t any Santa Claus!”
Slunk like a weasel or a marten
Through nursery and kindergarten,
Whispering low to ev’ry tot,
“There isn’t any, no there’s not!”
“There isn’t any, there is no Santa Claus.”
He said, “There isn’t any, not there’s not! There isn’t any Santa!”
Poor Jabez Dawes, poor Jabez Dawes
Said it because he’s full of flaws.
Poor Jabez Dawes, he said that there wouldn’t, couldn’t ever be a Santa.
Poor Jabez Dawes, boy full of flaws,
Broke all the laws ‘bout Santa Claus.
Poor Jabez Dawes acted because
there would not, could not be a Santa Claus!
The children wept all Christmas Eve
And Jabez chortled up his sleeve.
No infant dared hang up his stocking
For fear of Jabez’ ribald mocking.
He sprawled on his untidy bed,
Fresh malice dancing in his head,
When presently with scalp a-tingling,
Jabez heard a distant jingling;
He heard the crunch of sleigh and hoof
Crisply alighting on the roof.
What good to rise and bar the door?
A shower of soot was on the floor.
What was beheld by Jabez Dawes?
The fireplace full of Santa Claus!
Then Jabez fell upon his knees
With cries of “Don’t,” and “Pretty please.”
He howled, “I don’t know where you read it,
But anyhow, I never said it!”
“Jabez,” replied the angry saint,
“It isn’t I, it’s you that ain’t.
Although there is a Santa Claus,
There isn’t, wasn’t, couldn’t ever be a Jabez Dawes!”
Said Jabez then with impudent vim,
“Oh, yes there is; and I am him!
Your magic don’t scare me, it doesn’t”—
And suddenly he found he wasn’t!
From grimy feet to grimy locks,
Jabez became a Jack-in-the-box,
An ugly toy with springs unsprung,
Forever sticking out his tongue.
The neighbors heard his mournful squeal;
They searched for him, but not with zeal.
No trace was found of Jabez Dawes,
Which led to thunderous applause,
And people drank a loving cup
And went and hung their stockings up.
All you who sneer at Santa Claus,
Beware the fate of Jabez Dawes,
The saucy boy who mocked the saint.
Donner and Blitzen licked off all his paint.
In Baltimore woonde een jongen,
Hij was voor niemand een vreugde.
Hoewel hij Jabez Dawes heette,
Was zijn karakter vol gebreken.
De kerstman bestaat niet!
Een andere grap die Jabez leuk vond,
Was ‘BOE’ roepen tegen kleine baby's.
Hij poetste zijn tanden, zeiden ze in de stad,
Zijwaarts in plaats van op en neer.
Toch vergaven de mensen hem al zijn zonden,
En keken ze met een glimlach naar zijn capriolen,
Totdat Jabez Dawes hen vertelde:
“De kerstman bestaat niet!”
Als kinkhoest verspreidde hij het gerucht snel van kind tot kind:
"Zo zeker als mijn naam Jabez Dawes is, Bestaat de kerstman niet!"
Hij sloop als een wezel of een marter
Hij sloop als een wezel of een marter
Door de crèche en de kleuterschool,
En fluisterde zachtjes tegen elk kind:
“Hij bestaat niet, nee, hij bestaat niet!”
“Hij bestaat niet, er is geen kerstman.”
Hij zei: “Hij bestaat niet, nee, hij bestaat niet! Er is geen kerstman!”
Arme Jabez Dawes, arme Jabez Dawes,
Hij zei het omdat hij vol gebreken zit.
Arme Jabez Dawes, hij zei dat er nooit een kerstman zou zijn, dat kon niet.
Arme Jabez Dawes, jongen vol gebreken,
Hij overtrad alle wetten over de kerstman.
Arme Jabez Dawes handelde omdat
er geen kerstman zou zijn, dat kon niet!
De kinderen huilden de hele kerstavond
En Jabez grinnikte in zijn vuistje.
Geen enkel kind durfde zijn sok op te hangen
Uit angst voor Jabez' schunnige spot.
Hij lag languit op zijn rommelige bed,
Met nieuwe kwaadaardigheid in zijn hoofd,
Toen Jabez plotseling, met een tintelend hoofdhuid,
Een vaag gerinkel hoorde;
Hij hoorde het gekraak van een slee en hoeven
Die helder op het dak landden.
Wat had het voor zin om op te staan en de deur te barricaderen?
Er lag een laag roet op de vloer.
Wat zag Jabez Dawes?
De open haard vol met kerstmannen!
Toen viel Jabez op zijn knieën
En riep: “Niet doen” en “Alsjeblieft”.
Hij huilde: "Ik weet niet waar je het gelezen hebt,
Maar hoe dan ook, ik heb het nooit gezegd!"
“Jabez,” antwoordde de boze heilige,
"Ik ben het niet, jij bent het niet.
Hoewel er een kerstman bestaat,
Is er geen, was er geen, en kan er nooit een Jabez Dawes zijn!"
Toen zei Jabez met brutale kracht:
"Oh, ja, die is er wel, en ik ben het!
Je magie maakt me niet bang, echt niet"
En plotseling merkte hij dat dat niet zo was!
Van smerige voeten tot smerige lokken,
Jabez werd een duiveltje uit een doosje,
Een lelijk speeltje met versleten veren,
Dat voor altijd zijn tong uitstak.
De buren hoorden zijn treurige gekrijs;
Ze zochten hem, maar niet met veel enthousiasme.
Er werd geen spoor gevonden van Jabez Dawes,
Wat leidde tot daverend applaus,
En de mensen dronken een liefdesbeker
En gingen hun kousen ophangen.
Jullie allemaal die smalend doen over de kerstman,
Pas op voor het lot van Jabez Dawes,
De brutale jongen die de heilige bespotte.
Donner en Blitzen likten al zijn verf eraf.
Long ago three wise men sought
A winter star due west.
Being first, and doubtless wise,
Their gifts were doubtless best.
Here now a tale of innocence,
Retold in simplest rhyme,
A man and wife who loved, and learned
To give at Christmastime.
Della sits at a small mirror, combing her long, beautiful hair.
Della: Jim… My darling… I think it might snow tonight.
Jim: (Off stage, in the other room) Della, have you seen my watch?
Della: Wouldn’t it be magical if it snowed for Christmas?
Jim: (Offstage) It must be a quarter-to-eight already.
Della: Jim, I made us some coffee.
Jim enters.
Jim: Did someone say coffee?
Della: Someone did. Good morning, Mister Young.
Jim: Good morning, Mrs. Young.
Della: I like it when you say that.
Jim: I like it too. Have you seen my watch?
Della: Maybe.
Jim: Maybe?
Della: Close your eyes.
Jim: Please, Della.
Della: Now hold out your hands.
Jim: Don’t be a tease, Della.
Della: Now open.
Jim: (Looking at the watch) Seven forty-six. Right on time, every time.
Della: Jim, I was thinking: tomorrow morning we could go ice skating. If we get there early enough it’s free. Just you and me on Christmas morning.
Jim: Della, wait. They… they offered me a double shift tomorrow.
Della: Oh Jim. On Christmas Day?
Jim: I know, I know. But it pays time and half, so I couldn’t say no.
Della: No, of course not. Come, sit down and let’s have that coffee.
Jim: It’s almost eight, Della.
Della: So?
Jim: So I’ll be late, Della.
Della: And they can wait, Jim. After all the time you’ve given them
they can give you five minutes with your wife.
Jim: It’s such a hard city,
With such terrible weather,
And we keep working and working,
The days disappear.
And you’re such a good woman,
Della: Go on, go on.
Jim: You’re so thoughtful, so smart,
Della: Now that’s true.
Jim: And I want only the best for you Della.
Della: And I’ve got it right here.
Jim: I don’t mind working hard, you know.
It’s what we should do — work hard.
But maybe, with as hard as we work…
Just a little more money,
Just a little bit more.
We could buy a new flat
Della: With a nursery?
Jim: Of course, and get off the ground floor.
Just a little more breathing room,
(Both): In a place of our own,
Jim: We should have what we need
without working our hands to the bone.
Della: Another cup, Mr. Young?
Jim: Della, please.
It’s such a beautiful city,
‘Specially this time of year,
And we’ll keep working and working,
Building a life.
(Both): Together.
Della: And you’re such a dream of a husband,
Jim: Go on, go on.
Della: So dashing, so smart,
Jim: Now that’s true!
Della: And you’re my family now, Jim, forever my husband…
Jim: My beautiful wife…
(Both): Always together!
Della: I feel the same as you Jim,
It’s what we should do — work hard.
But maybe,
Just maybe,
With as hard as we work…
Just a little more money,
Just a little bit more.
Every night we’ll have steak
Jim: And martinis?
Della: Of course, on a dining room table for four.
(Both): Just a little bit more of the good life,
Makes a life that is worthy to live,
Jim: It’s not asking too much to be paid
For the lives that we give.
The bell chimes eight o’clock..
Jim: (Looks at watch) What time do you start today?
Della: Not ‘till nine. Go — I’ll stay and clean up.
Jim: Okay.
Della: Jim… don’t forget your scarf.
Jim: Thank you.
Della: Listen — I’ve got an idea. Since we can’t have Christmas tomorrow, let’s do it tonight. There’s still some turkey in the ice box.
He lingers for a moment, touching her hair.
Jim: Oh Della, you deserve so much more than this.
Della: Oh Jim, anywhere with you.
A busy city street, shoppers frantically making last-minute purchases.
Chorus:
Time. Time. Time.
It’s almost time,
It’s almost time,
It’s almost time for
Christmas!
It’s almost time for Christmas!
Just one more day ‘till Christmas!
And now we gotta go! (Go go go go go go).
Morning
Angels adorning
Offer a warning
Time to get the
Presents you waited to buy.
Noelling
Carols compelling
Shopkeepers yelling
Selling you what-
Ever you shoulda been buying way back in July.
Merry
Prices are scary
Shoppers are wary
Dashing away.
Jolly
Waiting is folly
Gimme that holly
Golly gee we’re
Finally here at the very last day.
Before Christmas!
And the bustle never ends.
Christmas! Christmas!
And the hustle never ends.
We’re so
Cheerful
Suddenly fearful
Verging on tearful
Minutes disappear at a pace beyond swift.
Festive
Something suggestive
Not indigestive
Searching high and
Low for the ultimate gift.
Joyous
Lenders enjoy us
Vendors annoy us
Yapping away
Frantic
Something romantic
Something gigantic
If there is an
End of the world then today’s
the penultimate day!
It’s almost Christmas!
And the magic day arrives!
Christmas! Christmas!
Yuletide pressure ruins lives!
So… we gotta go! (Go go go go go go).
Della enters, walking amongst the shoppers, looking longingly in the store windows.
For months and months young Della’s dreamed
Of what she’d buy for Jim.
A present worthy of the love
And life she has with him.
And though they live by humblest means,
Her heart outshines her thrift,
For there amongst the well-heeled crowd
She finds the perfect gift.
Della suddenly stops in front of a store window, her eye catching a gold watch fob.
Della:
Ah!
A beautiful chain for his watch,
Made of gold!
Can you imagine how nice it would look on him?
Can you imagine?
When he’s wearing his vest,
Fully dressed for the day,
It’d hang from his pocket just so —
Not too low —
And even the wealthiest guest in the store
Impressed by the chain as they walk through the door
Would say,
“Now that’s the way one should invest.”
And that’s how you know
That gold is the best.
His day’d be full,
So his mind’d be full
Talking to customers,
Much to discuss.
But every time he checked the time
He’d think of me,
Of us.
And the gold!
It’s perfect,
Just perfect.
Salesman: Can I help you young lady?
Della: Oh no, thank you. I’m just looking.
Salesman: Looking at this watch chain, I see. She’s a beauty alright. Let’s see. Only twenty dollars, miss.
Della: Oh. Thank you, but I’ve already got a gift for my husband.
Salesman: Well, maybe next year. Merry Christmas.
Della: Merry Christmas.
Twenty dollars!
That’s rent for a month!
That’s bread for a year!
If I worked two more jobs
And then stood here and begged ‘till next Christmas
I couldn’t afford it,
We couldn’t afford it.
Jim would have adored it.
Well, maybe next year…
But the gold,
How it shined,
So simple,
Refined.
This kind of a gift takes a
Lifetime to find.
The kind of a gift that has meaning,
That kind of a gift that has weight,
The kind to be cherished at eighty years old,
Made of gold!
It’s perfect,
Simply perfect.
It would have been perfect for him,
For Jim.
The bells of Christmas peal and sound
A hollow, aching chord.
Each silver chime reminds her of
The things she can’t afford.
And while the gift costs more than
She might ever hope to earn,
Della’s day’s about to take
An unexpected turn.
Della works in a hair salon owned by Sheila. Inside it is bustling with woman, half of them clients, half of them employees.
Sheila: You’re late.
Della: I’m sorry.
Sheila: Yeah, I’m sorry too. Mrs. Sinclair has been waiting for you.
Della: Sorry, who?
Sheila: Surely you remember our Mrs. Sinclair? The lovely, sophisticate Mrs. Sinclair. You colored her hair once, a beautiful hue.
Della: Oh yes, now I remember.
Mrs. Sinclair: It turned blue.
Sheila: But today she’s come by for a different affair.
Della: Oh? What can I do for you, Mrs. Sinclair.
Mrs. Sinclair: Well, I’ll just say it: I want your hair.
Della: Sorry?
Mrs. Sinclair: Your hair. I need it. For Christmas.
Della: For Christmas?
Mrs. Sinclair: For Christmas. A time to keep family peace. I can’t stand my sister. So the hair’s for my niece. For Christmas, a holiday. I’ve come to abhor. I’ll give you ten dollars.
Della: Ten dollars?
Mrs. Sinclair: Not one penny more.
Della: It’s not for sale.
Mrs. Sinclair: Everything is for sale, my dear. Make it twelve.
Della: That’s all that a woman like you can afford?
Mrs. Sinclair: Ah… negotiations. And.. I’m bored. Fifteen dollars then. A person of your worth might call that ‘a steal?’
Della: Make it twenty bucks even, lady, and you’ve got a deal.
Mrs. Sinclair: Yes. Fine. I’ll come back at two. Make sure that it’s clean. And not blue.
Sheila starts preparing Della to wash and cut the hair.
Sheila: (Whistles) Twenty dollars. (Use the twenty dollars motif). You got moxie kid, I’ll give you that much. Promise you won’t blow it on presents and such.
Della: I’m going to buy the perfect gift for Jim. A gold chain for his watch!
Sheila: (Sighs) There’s a sucker born every minute. Listen:
Sheila: People will defend
Why they overspend,
Try to justify the spending
As a means to an end,
They tend to wallow in the guilt
And then they overextend,
Pretend the present that they’re sending
To a family friend
Won’t offend,
Might amend,
Might begin to pay a dividend.
They think ‘my family’s all I got’,
They think ‘I better spend a lot,
They write a letter to a debtor who’ll lend ‘em a lot,
But while they try and buy a friend,
What they will never comprehend,
Is that the game’ll never end
Because you can’t.
Buy.
Friends.
Chorus
But I don’t care!
I just cut the hair!
And then I take my share!
‘Cause Christmas is good for business.
Della: But I’m giving Jim the chain because I love him.
Sheila: Oh my sweet, summer child.
Girls, let’s go…
Every year,
Holiday cheer,
Becomes exasperation,
desperation,
Holiday fear.
You see ‘em shoppin’ ‘till they’re droppin’
See the dollar disappear.
Spendin’ money on their honey
While they’re sheddin’ a tear.
Oh dear,
Cashier,
Severe,
She’s here,
To let you know that it appears that your account’s in arrear,
Gotta ration ‘cause the crashin’ of the company’s near,
Still they’re buyin’ while they’re cryin’
‘Sayonara career’!
Reindeer?
Pain, dear.
You gotta use your brain, dear.
The season is the reason
That the people go insane, dear.
— Holiday magic if
I’m being sincere:
Is when the
Big.
Checks.
Clear.
Chorus
But I don’t mind!
These poor saps are blind!
And now my pocket’s lined!
‘Cause Christmas is good for business.
And so your daughter gets a locket
And your son gets Davy Crocket
And the price is such a shock it
Seems like you are drinkin’ rocket
Fuel.
But believe me I don’t knock it
‘Cause the money in your pocket
Is now sittin’ in my pocket.
And you’re sittin’ taking stock
And thinkin’:
I’m a fool! (chorus: A Christmas fool!)
So now the buyers come a-walkin’
And the sellers come a-talkin’
And the registers are rockin’
And the stores are overstockin’
And the time’s a-tick-a-tockin’
And the workers are a-clockin’
And the parents are a hawkin’
And they’re fillin’ every stockin’
And-a me I’m just a-mockin’
While these idiots keep flockin’
And I’m gawkin’ at my money
Lockin’ up my money,
Shockin’ what my money’s
Gonna buy me on the first of the year!
(The sales are here!)
Chorus
So let it snow!
And I’ll collect my dough!
’Cause now it’s me they owe!
’Cause Christmas is good for business!
Dee-licious!
Christmas is good for business!
That’s right missus!
Christmas is good for —
I better buy a little bit
To buy a little bit o’ buy a better
— Business!
(Sheila cuts Della’s hair on the final stinger).
Della buys the gold chain and hurries home. Once she arrives she anxiously waits for Jim to walk through the door.
Della buys the chain,
And suddenly the world seems full of Christmas!
A glittering refrain,
The lights along the city street sing Christmas!
She hurries home,
She lights the candles, waits beside the door.
For once their humble flat
Feels fit for kings and anything but poor.
The perfect gift,
The perfect gift.
Jim enters.
Jim: Della? My Darling? I’m home for Christmas.
Della enters.
Della: Did someone say Christmas?
Jim: Someone did!
Della: Good evening, Mr. Young.
Jim: Good evening, Missus Young.
Della: I like it when you say that.
Jim: I like it too. Why is it so dark in here?
Della: Ready?
Jim: Ready.
Della: I’ve got you a present…
Jim: Please Della.
Della: …so hold out your hands…
Jim: Don’t be a tease Della.
Della: …and close your eyes,
Now open.
It’s a gold chain for your watch!
Isn’t it perfect?
Jim: I don’t know what to say.
Della: You’re wondering how I paid for it.
Jim: No, it’s just that…
Della: Close your eyes again.
Jim: Della.
Della: Shh…
She takes the scarf off.
Della: Twenty dollars! That’s what they gave me for my hair! Isn’t it grand?
Jim: Oh, Della…
Della: You don’t like it! Don’t worry, it’ll grow back, you’ll see.
Jim: It’s not that, sweetheart, I promise. It’s… here, open your present.
She opens it. Inside are a collection of beautiful, ornate combs.
Della: The combs for my hair. You remembered me looking at them.
Jim: That’s right
Della: But they were so expensive.
Jim: I know. I sold my watch, Della. To buy the combs.
Della: Oh Jim.
Jim: Merry Christmas, Della,
Della: Merry Christmas, my Jim.
Together: Merry Christmas…
Della: …my husband.
Jim: …my wife.
Della: Look Jim. It’s snowing. Isn’t it perfect?
They pretend to skate together, dancing in each other’s arms.
A bright, distant star,
Drew wise men from afar,
They gave without withhold,
But now it can be told,
The greatest gift that one can give,
Cannot be bought or sold,
For selfless love is love whose worth
Surpasses any gold.
Merry Christmas!
Della zit voor een kleine spiegel en kamt haar lange, mooie haar.
Della: Jim… Mijn lieveling… Ik denk dat het vanavond gaat sneeuwen.
Jim: (Buiten beeld, in de andere kamer) Della, heb je mijn horloge gezien?
Della: Zou het niet magisch zijn als het met Kerstmis zou sneeuwen?
Jim: (buiten beeld) Het is al kwart voor acht.
Della: Jim, ik heb koffie gezet.
Jim komt binnen.
Jim: Zei iemand koffie?
Della: Ja, iemand zei dat. Goedemorgen, meneer Young.
Jim: Goedemorgen, mevrouw Young.
Della: Ik vind het leuk als je dat zegt.
Jim: Ik vind het ook leuk. Heb je mijn horloge gezien?
Della: Misschien.
Jim: Misschien?
Della: Sluit je ogen.
Jim: Alsjeblieft, Della.
Della: Steek nu je handen uit.
Jim: Plaag me niet, Della.
Della: Nu openen.
Jim: (Kijkt naar het horloge) Zeven uur zesenveertig. Altijd precies op tijd.
Della: Jim, ik zat te denken: morgenochtend kunnen we gaan schaatsen. Als we vroeg genoeg zijn, is het gratis. Alleen jij en ik op kerstochtend.
Jim: Della, wacht even. Ze… ze hebben me gevraagd om morgen een dubbele dienst te draaien.
Della: Oh Jim. Op eerste kerstdag?
Jim: Ik weet het, ik weet het. Maar ik krijg anderhalf keer zoveel betaald, dus ik kon geen nee zeggen.
Della: Nee, natuurlijk niet. Kom, ga zitten en laten we die koffie drinken.
Jim: Het is bijna acht uur, Della.
Della: En dan?
Jim: Dan kom ik te laat, Della.
Della: Dan moeten ze maar wachten, Jim. Na al die tijd die jij ze hebt gegeven, kunnen ze je wel vijf minuten met je vrouw gunnen.
Jim: Het is zo’n moeilijke stad,
Met zulk vreselijk weer,
En we blijven maar werken en werken,
De dagen vliegen voorbij.
En jij bent zo’n goede vrouw,
Della: Ga door, ga door.
Jim: Je bent zo attent, zo slim,
Della: Dat is waar.
Jim: En ik wil alleen het beste voor je, Della.
Della: En dat heb ik hier.
Jim: Ik vind het niet erg om hard te werken, weet je.
Dat is wat we moeten doen — hard werken.
Maar misschien, met hoe hard we werken…
Gewoon een beetje meer geld,
Gewoon een beetje meer.
Dan kunnen we een nieuw appartement kopen.
Della: Met een kinderkamer?
Jim: Natuurlijk, en dan zijn we niet meer op de begane grond.
Gewoon een beetje meer ruimte,
(Beiden): In een eigen huis,
Jim: We zouden moeten hebben wat we nodig hebben, zonder ons uit de naad te werken.
Della: Nog een kopje, meneer Young?
Jim: Della, alsjeblieft.
Het is zo’n prachtige stad,
Vooral in deze tijd van het jaar,
En we blijven werken en werken,
Om een leven op te bouwen.
(Beiden): Samen.
Della: En jij bent zo’n droom van een echtgenoot,
Jim: Ga door, ga door.
Della: Zo knap, zo slim,
Jim: Dat is waar!
Della: En jij bent nu mijn familie, Jim, voor altijd mijn man…
Jim: Mijn mooie vrouw…
(Beiden): Altijd samen!
Della: Ik voel hetzelfde als jij, Jim,
Het is wat we moeten doen — hard werken.
Maar misschien,
Heel misschien,
Als we zo hard werken…
Met een beetje meer geld,
Een klein beetje meer.
Dan kunnen we elke avond steak eten.
Jim: En martini’s?
Della: Natuurlijk, aan een eettafel voor vier personen.
(Beiden): Een beetje meer van het goede leven,
Maakt het leven de moeite waard,
Jim: Het is niet teveel gevraagd om betaald te worden voor het leven dat we geven.
De klok slaat acht uur…
Jim: (Kijkt op zijn horloge) Hoe laat begin je vandaag?
Della: Pas om negen uur. Ga maar, ik blijf hier om op te ruimen.
Jim: Oké.
Della: Jim… vergeet je sjaal niet.
Jim: Dank je.
Della: Luister, ik heb een idee. Aangezien we morgen geen kerst kunnen vieren, laten we het dan vanavond doen.
Er ligt nog wat kalkoen in de koelkast.
Hij blijft even staan en streelt haar haar.
Jim: Oh Della, je verdient zoveel meer dan dit.
Della: Oh Jim, overal waar jij bent.
Een drukke straat in de stad, shoppers die haastig hun laatste inkopen doen.
Della komt binnen, loopt tussen de shoppers door en kijkt verlangend naar de etalages.
Maandenlang heeft de jonge Della gedroomdDella blijft plotseling voor een etalage staan, haar blik valt op een gouden horlogeketting.
Della:
Ah!
Een prachtige ketting voor zijn horloge,
Gemaakt van goud!
Kun je je voorstellen hoe mooi dat bij hem zou staan?
Kun je je dat voorstellen?
Als hij zijn vest draagt,
Volledig gekleed voor de dag,
Zou het precies zo aan zijn zak hangen —
Niet te laag —
En zelfs de rijkste gast in de winkel
Onder de indruk van de ketting als ze door de deur lopen
Zouden zeggen:
“Zo moet je investeren.”
En zo weet je
Dat goud het beste is.
Zijn dag zou vol zijn,
Dus zijn hoofd zou vol zijn
Met praten met klanten,
Veel om te bespreken.
Maar elke keer als hij op de tijd keek,
Zou hij aan mij denken,
Aan ons.
En het goud!
Het is perfect,
Gewoon perfect.
Verkoper: Kan ik u helpen, jongedame?
Della: Oh nee, dank u. Ik kijk alleen maar.
Verkoper: U kijkt naar deze horlogeketting, zie ik. Ze is inderdaad prachtig.
Even kijken. Slechts twintig dollar, juffrouw.
Della: Oh. Dank u, maar ik heb al een cadeau voor mijn man.
Verkoper: Nou, misschien volgend jaar. Vrolijk kerstfeest.
Della: Vrolijk kerstfeest.
Twintig dollar!
Dat is de huur voor een maand!
Dat is brood voor een jaar!
Als ik nog twee banen zou nemen
En dan hier zou blijven staan bedelen tot volgende kerst,
Zou ik het nog niet kunnen betalen,
Zouden we het niet kunnen betalen.
Jim zou het geweldig hebben gevonden.
Nou ja, misschien volgend jaar…
Maar het goud,
Hoe het glansde,
Zo eenvoudig,
Verfijnd.
Dit soort cadeau
vind je maar eens in je leven.
Het soort cadeau dat betekenis heeft,
Het soort cadeau dat gewicht heeft,
Het soort dat je op je tachtigste nog koestert,
Gemaakt van goud!
Het is perfect,
Gewoon perfect.
Het zou perfect voor hem zijn geweest,
Voor Jim.
Della werkt in een kapsalon die eigendom is van Sheila. Binnen is het een drukte van jewelste met vrouwen, waarvan de helft klanten en de andere helft medewerkers.
Sheila: Je bent laat.
Della: Sorry.
Sheila: Ja, het spijt mij ook.
Mevrouw Sinclair heeft op je gewacht.
Della: Sorry, wie?
Sheila: Je herinnert je mevrouw Sinclair toch nog wel?
De aardige, verfijnde mevrouw Sinclair.
Je hebt haar haar een keer gekleurd, een prachtige tint.
Della: O ja, nu weet ik het weer.
Mevrouw Sinclair: Het werd blauw.
Sheila: Maar vandaag komt ze voor iets anders.
Della: O? Wat kan ik voor u doen, mevrouw Sinclair?
Mevrouw Sinclair: Nou, ik zeg het maar gewoon: ik wil je haar.
Della: Pardon?
Mevrouw Sinclair: Je haar.
Ik heb het nodig.
Voor Kerstmis.
Della: Voor Kerstmis?
Mevrouw Sinclair: Voor Kerstmis.
Een tijd om de vrede in de familie te bewaren.
Ik kan mijn zus niet uitstaan,
dus het haar is voor mijn nichtje.
Voor Kerstmis, een feestdag
die ik ben gaan verafschuwen.
Ik geef je tien dollar.
Della: Tien dollar?
Mevrouw Sinclair: Geen cent meer.
Della: Het is niet te koop.
Mevrouw Sinclair: Alles is te koop, mijn beste. Maak er twaalf van.
Della: Is dat alles wat een vrouw als jij zich kan veroorloven?
Mevrouw Sinclair: Ah… onderhandelingen. En… ik verveel me.
Vijftien dollar dan. Iemand van jouw waarde zou dat ‘een koopje’ noemen, toch?
Della: Maak er twintig dollar van, mevrouw, en we hebben een deal.
Mevrouw Sinclair: Ja. Prima.
Ik kom om twee uur terug.
Zorg ervoor dat het schoon is.
En niet blauw.
Sheila begint Della voor te bereiden om haar haar te wassen en te knippen.
Sheila: (Fluit) Twintig dollar. (Gebruik het twintig dollar-motief).
Je hebt lef, kind, dat moet ik je nageven.
Beloof me dat je het niet aan cadeautjes en zo uitgeeft.
Della: Ik ga het perfecte cadeau voor Jim kopen. Een gouden ketting voor zijn horloge!
Sheila: (Zucht) Er wordt elke minuut een sukkel geboren. Luister:
Sheila:
Mensen zullen verdedigen
Waarom ze te veel uitgeven,
Proberen de uitgaven te rechtvaardigen
Als een middel om een doel te bereiken,
Ze hebben de neiging om zich te wentelen in schuldgevoelens
En dan gaan ze te ver,
Doen alsof het cadeau dat ze sturen
Naar een vriend van de familie
Niet beledigend is,
Misschien wel goedmaakt,
Misschien wel dividend begint op te leveren.
Ze denken: ‘Mijn familie is alles wat ik heb’,
Ze denken: ‘Ik kan maar beter veel uitgeven’,
Ze schrijven een brief aan een schuldeiser die hen veel zal lenen,
Maar terwijl ze proberen een vriend te kopen,
Zullen ze nooit begrijpen
Dat het spel nooit zal eindigen
Omdat je dat niet kunt.
Kopen.
Vrienden.
Maar het kan me niet schelen!
Ik knip gewoon het haar!
En dan neem ik mijn deel!
Want Kerstmis is goed voor de zaken.
Della: Maar ik geef Jim de ketting omdat ik van hem houd.
Sheila: Oh mijn lieve, zomerse kind.
Meisjes, laten we gaan…
Elk jaar,
Wordt de feestvreugde,
Omgezet in ergernis,
Wanhoop,
Feestangst.
Je ziet ze winkelen tot ze erbij neervallen.
Je ziet het geld verdwijnen.
Ze geven geld uit aan hun geliefde
Terwijl ze een traan laten vallen.
O jee,
Kassière,
Streng,
Ze is hier,
Om je te laten weten dat het erop lijkt dat je rekening achterstallig is,
Je moet rantsoeneren want het bedrijf staat op het punt failliet te gaan,
Toch blijven ze kopen terwijl ze huilen
‘Sayonara carrière’!
Rendieren?
Pijn, schat.
Je moet je hersens gebruiken, schat.
Het seizoen is de reden
Dat de mensen gek worden, schat.
— De magie van de feestdagen, als
Ik eerlijk ben:
Is wanneer de
Grote.
Cheques.
Worden geïnd.
Maar ik vind het niet erg!
Deze arme sukkels zijn blind!
En nu zit mijn zak vol!
Want Kerstmis is goed voor de zaken.
En dus krijgt je dochter een medaillon
En je zoon krijgt Davy Crocket
En de prijs is zo’n schok dat het
Lijkt alsof je raketbrandstof drinkt.
Maar geloof me, ik bekritiseer het niet
Want het geld in je zak
Zit nu in mijn zak.
En je zit na te denken
En denkt:
Ik ben een dwaas! (Een kerstdwaas!)
Dus nu komen de kopers aangelopen
En de verkopers komen praten
En de kassa’s rinkelen
En de winkels hebben te veel voorraad
En de tijd tikt weg
En de werknemers klokken in
En de ouders schreeuwen
En ze vullen elke kerstsok
En ik, ik spot alleen maar
Terwijl deze idioten blijven komen
En ik staar naar mijn geld
Ik sluit mijn geld op,
Geschokt door wat mijn geld
Mij op de eerste dag van het jaar gaat opleveren! (De uitverkoop is begonnen!)
Laat het maar sneeuwen!
En ik verzamel mijn geld!
Want nu zijn ze mij iets verschuldigd!
Want Kerstmis is goed voor de zaken!
Heerlijk!
Kerstmis is goed voor de zaken!
Dat klopt, mevrouw!
Kerstmis is goed voor —
Ik kan maar beter een beetje kopen
Om een beetje te kopen of beter te kopen
— Zaken!
(Sheila knipt Della’s haar bij de laatste noot).
Della koopt de gouden ketting en haast zich naar huis. Eenmaal thuis wacht ze vol spanning tot Jim binnenkomt.
Della koopt de ketting,
En plotseling lijkt de wereld vol kerstsfeer!
Een sprankelend refrein,
De lichtjes langs de straten van de stad zingen Kerstmis!
Ze haast zich naar huis,
Ze steekt de kaarsen aan en wacht naast de deur.
Voor één keer voelt hun bescheiden flatje
Geschikt voor koningen en allesbehalve arm.
Het perfecte cadeau,
Het perfecte cadeau.
Jim komt binnen.
Jim: Della? Mijn liefste? Ik ben thuis voor Kerstmis.
Della komt binnen.
Della: Zei iemand Kerstmis?
Jim: Ja, iemand zei dat!
Della: Goedenavond, meneer Young.
Jim: Goedenavond, mevrouw Young.
Della: Ik vind het leuk als je dat zegt.
Jim: Ik vind het ook leuk. Waarom is het hier zo donker?
Della: Klaar?
Jim: Klaar.
Della: Ik heb een cadeautje voor je…
Jim: Alsjeblieft, Della.
Della: …dus steek je handen uit…
Jim: Plaag me niet, Della.
Della: …en sluit je ogen.
Nu openen.
Het is een gouden ketting voor je horloge!
Is hij niet perfect?
Jim: Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Della: Je vraagt je af hoe ik hem betaald heb.
Jim: Nee, het is alleen dat…
Della: Doe je ogen weer dicht.
Jim: Della.
Della: Sst…
Ze doet de sjaal af.
Della: Twintig dollar! Dat hebben ze me voor mijn haar gegeven! Is het niet prachtig?
Jim: Oh, Della…
Della: Je vindt het niet mooi! Maak je geen zorgen, het groeit wel weer terug, je zult zien.
Jim: Dat is het niet, lieverd, echt waar. Het is… hier, maak je cadeau maar open.
Ze maakt het open. Er zit een verzameling prachtige, sierlijke kammen in.
Della: De kammen voor mijn haar. Je wist nog dat ik ernaar keek.
Jim: Dat klopt.
Della: Maar ze waren zo duur.
Jim: Ik weet het. Ik heb mijn horloge verkocht,
Della. Om de kammen te kunnen kopen.
Della: Oh Jim.
Jim: Vrolijk kerstfeest, Della.
Della: Vrolijk kerstfeest, mijn Jim.
Samen: Vrolijk kerstfeest…
Della: …mijn man.
Jim: …mijn vrouw.
Della: Kijk Jim. Het sneeuwt. Is het niet perfect?
Ze doen alsof ze samen schaatsen en dansen in elkaars armen.
Een heldere, verre ster,
Trok wijze mannen van ver,
Ze gaven zonder iets achter te houden,
Maar nu kan worden gezegd,
Dat het grootste geschenk dat iemand kan geven,
Niet kan worden gekocht of verkocht,
Want onbaatzuchtige liefde is liefde waarvan de waarde
Alle goud overtreft.
Vrolijk Kerstfeest!
Eric Whitacre, de man die de koormuziek hipper dan ooit maakte, zorgt voor een kerst met een knipoog dankzij twee muzikale kerstverhalen. Een selectie traditionele Christmas Carols (wie weet laat hij het publiek wel meezingen?!) maken er een feestelijk kerstconcert voor de hele familie van.
Gezelligheid troef: dompel je onder in een hartverwarmende kerstfilmselectie vol humor, nostalgie en magie.
Christmas sing-along: zing mee op het plein voor Flagey met Eric Whitacre & Vlaams Radiokoor
