Monumentale kracht, innerlijke strijd en en uiteindelijke zege: Brahms’ Tweede Pianoconcert hoort bij de meest emotioneel geladen werken uit de vroege romantiek. Even intens balanceert Tchaikovsky’s Vijfde Symfonie tussen sombere introspectie en uitbundige triomf. Twee monumentale werken die persoonlijke worsteling omzetten in muzikale grandeur.

-----

Het Tweede Pianoconcert van Johannes Brahms is er een met epische allures – ook al noemde hij het zelf een ‘piep-, piepklein concertje’... Bij pianisten staat het stuk bekend als ‘the long terror’, een veeleisende uitputtingsslag.

Geen probleem voor Jonathan Fournel: het was precies met dit monumentale werk dat de Franse pianist in 2021 met verve de Eerste Prijs wegkaapte op de Koningin Elisabethwedstrijd en de harten van het Belgische publiek veroverde. Met zijn unieke combinatie van verfijnde elegantie en wild instinct begrijpt Fournel als geen ander de donkere polsslag van Brahms.

Diezelfde donkere intensiteit drijft ook Tchaikovsky’s Vijfde Symfonie. Waar Brahms het gevecht aangaat, geeft Tchaikovsky zich ongegeneerd over aan het 'Noodlot'. Bij het schrijven van zijn Vijfde Symfonie worstelde de componist met zichzelf en twijfelde aan zijn plek in de muziekwereld: ‘nee, geen enkele hoop’ noteerde hij zelf. Toch groeide deze persoonlijke tocht doorheen rauwe emoties uit tot een van de meest gespeelde symfonieën uit het romantisch repertoire, en bood begrip en troost aan menige verdwaalde ziel.