Op vraag van Brussels Philharmonic componeert William Dougherty een nieuw werk voor orkest en elektrische gitaar, waarin hij de grenzen tussen akoestische klanken en elektronisch geluid fysiek en auditief laat vervagen, versmelten en opnieuw vorm geeft.

-----

In zijn nieuwe concerto plaatst Dougherty de elektrische gitaar als een 'vreemd lichaam' in het hart van het orkest. De solist speelt geen traditionele hoofdrol, maar werkt als een katalysator die de orkestklank van binnenuit ontregelt en transformeert.

Zo daagt Dougherty niet alleen de klassieke rolverdeling uit, maar ook de klankbeleving van het publiek. Door geluidsbronnen - akoestisch en versterkt - door de concertzaal te jagen, vervaagt de oorsprong van het geluid en ontstaat een ambigue en ontregelde luisterervaring. “Ik laat gitaar-boventonen samensmelten met microtonale strijkers, speel met feedback en oversturing, en laat klank en geluid onvoorspelbaar door de ruimte bewegen.”