Verdi’s Requiem staat op eenzame hoogte met dat van Mozart: geschreven door een genie (aldus Johannes Brahms), overweldigend groots en toch verrassend intiem, met het hele scala aan menselijke gevoelens dat de revue passeert.
ontdek meerRegie: Vittorio de Sica
Rome, kort na de Tweede Wereldoorlog. Antonio krijgt eindelijk een baan als aanplakker, maar daarvoor heeft hij een fiets nodig. Wanneer die wordt gestolen, trekt hij met zijn zoontje Bruno door de stad op zoek naar de dief. Vittorio De Sica’s neorealistische meesterwerk toont het naoorlogse Italië in al zijn armoede en wanhoop, maar ook in zijn menselijkheid. De film kreeg een speciale ereprijs voor beste niet-Engelstalige film en wordt nog altijd beschouwd als een van de strafste films ooit gemaakt. Simpel, direct en hartverscheurend: dit is Italiaanse cinema op zijn puurst.
Regie: Federico Fellini
Journalist Marcello zwiert door het Rome van de jaren 1960, op zoek naar verhalen en betekenis. Federico Fellini’s iconische film vangt de decadentie en leegte van de naoorlogse Italiaanse elite. Van Anita Ekberg in de Trevi-fontein tot de nachtelijke feesten in antieke ruïnes. La dolce vita is een visuele symfonie die zowel fascineert als ontmaskert. De film definieert niet alleen een tijdperk, maar ook de beeldtaal van Italiaanse cinema. En Nino Rota’s score klinkt even melancholisch als betoverend.
kijk op Apple TV
koop op dvd
Regie: Luchino Visconti
Sicilië, tijdens de wederopstanding. Prins Don Fabrizio ziet hoe de oude aristocratische orde plaatsmaakt voor een nieuw Italië. Luchino Visconti’s epos (gebaseerd op de roman van Giuseppe Tomasi di Lampedusa) is een reflectie over verandering en verlies. “Als we willen dat alles blijft zoals het is, moet alles veranderen”, zegt de prins. Burt Lancaster speelt de adellijke hoofdpersoon met waardigheid, tegen de achtergrond van een Sicilië als een vervallen paradijs. De film won de Gouden Palm in Cannes en blijft een monument van Italiaanse cinema.
Regie: Sergio Leone
Sergio Leone gebruikt de Amerikaanse western als basis en herschept die als Italiaans opera-spektakel. Een mysterieuze mondharmonicaspeler arriveert in een stadje in het Wilde Westen om een rekening te vereffenen met de meedogenloze Frank. Leone’s beeldtaal zoals extreme close-ups, eindeloze panorama’s en stiltes die schreeuwen wordt iconisch. Ennio Morricone schrijft een van zijn meest gedenkwaardige scores, waarin elke personage zijn eigen muzikale thema krijgt. C’era una volta il West is geen western, het is een symfonie van wraak en verlossing.
Regie: Giuseppe Tornatore
Nog een Ennio-klassieker. De kleine Salvatore groeit op in een Siciliaans dorpje waar de bioscoop Paradiso het culturele hart vormt. Zijn vriendschap met projectionist Alfredo verandert zijn leven. Giuseppe Tornatore’s liefdevolle eerbetoon aan cinema en nostalgie won de Oscar voor Beste Buitenlandse Film. Ennio Morricone componeerde een score die even teder als hartverscheurend is. Cinema Paradiso viert niet alleen de zevende kunst, maar ook de kracht van herinneringen en de bitterzoete pijn van het volwassen worden.
Regie: Enrico Casarosa
Een buitenbeentje in de lijst! Luca is een Amerikaanse tekenfilm van een Italiaanse regisseur. Twee zeemonsters ontdekken dat ze op het land kunnen transformeren tot menselijke jongens. In het schilderachtige (en fictieve) Italiaanse kuststadje Portorosso beleven ze een zomer vol vriendschap, avontuur en… gelato. Pixar-regisseur Enrico Casarosa, zelf opgegroeid in Genua, maakt een liefdesverklaring aan de Italiaanse Rivièra van de jaren 1950. Elk shot baadt in het warme licht van de Middellandse Zee, elke scène ademt la dolce vita. Van de kleurrijke huizen tot de Vespa's en de Piazza Garibaldi; Luca viert de Italiaanse cultuur met een tederheid die zowel kinderen als volwassenen raakt.
Geïnspireerd door het concertprogramma van Sibelius 7 stelde filmjournalist Robin Broos een persoonlijke filmselectie samen. Films met iconische landschappen: meteen herkenbaar en voorgoed verankerd in ons filmgeheugen.
Tijdloze liefdesverhalen en cinematografische passie – deze films brengen je meteen in de sfeer van Daphnis et Chloé.
Traditie, vernieuwing en zingeving: net als bij Messiaen en Stravinsky staan deze thema’s ook centraal in deze filmselectie.
