Vol uitbundige lentekriebels schudden Vaughan Williams en Britten de winter van zich af. In een eerbetoon aan de kracht van de natuur kopiëren ze de eeuwige kringloop van het leven, en gebruiken stemmen uit het verleden om de grote 'reboot' van de aarde te vieren. De cirkel is rond, de muziek is klaar: dit is de lente in al haar glorie.

-----

Ralph Vaughan William herwerkt in zijn Fantasia on a Theme by Thomas Tallis een zestiende-eeuwse hymne. Door het orkest op te splitsen creëert hij een magische echo in de muziek, die doet dromen van oude Engelse kathedralen.

En dan, de lente! Benjamin Britten laat zijn ongebreidelde verbeeldingskracht los voor de Spring Symphony en brengt een groot orkest, drie zangsolisten, een koor en kinderkoor samen: de transitie van de sombere winter naar een lente vol nieuw leven wordt uitbundig en met z’n allen gevierd. Geen kabbelend beekje, maar een krachtige, onstuitbare natuurkracht die de winter definitief verdrijft. Geschreven vlak na de donkere oorlogsjaren, is het een verfrissende explosie van vreugde - niet alleen om de lente, maar om een hoopvolle toekomst.