“Een instrument met het bereik als dat van de menselijke stem”: geen wonder dat de cello zoveel emoties opwekt. De winnaar van de eerste Koningin Elisabethwedstrijd voor cello, Victor Julien-Laferrière, koos het eerste echte concerto voor cello, geschreven door Robert Schumann. Daarna is meesterverteller Richard Strauss aan zet: na de fratsen van Tijl Uilenspiegel volgt de vergankelijkheid en smachtende liefde in het bitterzoete Der Rosenkavalier.

-----

“Once upon a time…”
Het eerste echte concerto voor cello mag Robert Schumann op zijn palmares schrijven, ook al zou hij sterven zonder het live te horen. Intussen is het ontzettend populair, met dank aan het scala van emoties en aan de vele topsolisten die de gelaagdheid tastbaar maken, zoals Victor Julien-Laferrière: "Ik hoop dat het concerto van Schumann een diep-romantisch moment biedt. Het roept het beeld op van iemand die alleen is met zijn gedachten, in een intieme dialoog met de natuur."

Iconische verhalen met sterke karakters in de hoofdrol - Richard Strauss werd er onweerstaanbaar door aangetrokken. Met folkloreheld Tijl Uilenspiegel kon hij zijn hart helemaal ophalen: een sprankelende legende over de roemruchte daden van een schurk, onrustzaaier en misantroop die lak heeft aan wetten en regels. Hoe anders is de sfeer in zijn succesopera Der Rosenkavalier, waarin tedere liefde, zwierige Weense walsen en passionele scènes elkaar afwisselen. Twijfelend tussen opera en operette, componeerde Strauss muziek met zowel een knipoog als een onvermoede levensles over de tijd en ouder worden.