Wie is Joan Tower?
van Bolivia tot New York, van pianist tot componist, en meer - Joan Tower in een notendop
Camille Pépin neemt met haar werk Les eaux célestes een Chinees sprookje als spiegel voor onze realiteit. "Ik koos deze legende omdat ze veel orkestrale kleuren inspireerde, en omdat, als de sterren spreken over het universum, onze verhalen over hen iets over onszelf onthullen."
Wil je meer weten over Pépin? We stellen haar even aan je voor!
Stravinsky: Petrushka · 24.04.2026 · Flagey
Beyond The Score – Dit concert viert de verbeeldingskracht: onze fantasie vertaalt wat we zien in de echte wereld naar een heel eigen en individueel gekleurd universum. Wat is echt? Wat is illusie? Wat is verbeelding? Wat is realiteit?
De visuele laag versterkt deze bevreemding, en nodigt uit om een eigen parallel universum te verzinnen. De nieuwe werken van kunstenares Ellen Vrijsen, geïnspireerd door de muziek, activeren de verbeelding van de toeschouwer.
Ontdek meerMet het hoofd in de sterren
(en de voeten in Amiens)
Camille Pépin wordt in 1990 geboren in Amiens, een provinciestad in het noorden van Frankrijk die niet meteen bekendstaat als een broeihaard van de klassieke muziek. Pépin groeit er op in een omgeving waar verbeelding minstens zo belangrijk is als techniek. Al vroeg ontwikkelt ze een fascinatie voor verhalen, de natuur en kosmische fenomenen, elementen die later hun weg vinden naar haar muzikaal universum.
Het conservatorium als lanceerplatform
Aan het Conservatoire de Paris komt Pépin terecht in een snelkookpan. Waar sommige collega’s jaren nodig hebben om hun stem te vinden, lijkt zij die al bij haar afstuderen scherp te hebben afgelijnd. Nog voor het etiket “jong beloftevol componist” goed en wel is opgedroogd, volgen de opdrachten elkaar in hoog tempo op – een luxeprobleem waar ze zich met hoorbaar plezier doorheen componeert.
Altijd onderweg
Wie Pépin zegt, zegt titels die de luisteraar meenemen op reis. Lyrae, Laniakea, Les eaux célestes of The Sound of Trees klinken als hoofdstukken uit een poëtische atlas. Pépin schrijft meestal geen programmamuziek in de strikte zin, maar haar werk ademt wel een sterk narratief karakter. Haar partituren nodigen uit om te luisteren met een open, licht verwonderde blik.
Hedendaags zonder humeurigheid
Hoewel Pépin met haar taal onmiskenbaar in het vandaag staat, weigert haar muziek zich te onderwerpen aan de esthetische strengheid die hedendaagse componisten soms lijkt te typeren. Ritme, kleur en transparantie spelen een centrale rol, met een orkestrale flair die haar werk opvallend toegankelijk maakt. In een tijd waarin nieuwe muziek nog wel eens met een frons wordt beluisterd, lijkt Pépin zich comfortabel te voelen bij het idee dat het ook gewoon plezierig mag klinken.
Altijd prijs
Dat haar aanpak aanslaat, blijkt uit een prijzenkast die even snel groeit als haar oeuvre. In 2015 wint Pépin de prestigieuze Grand Prix Musique Symphonique van SACEM (de Franse tegenhanger van SABAM) later volgt ook nog en een Victoire de la musique classique en sinds 2022 is ze lid van de Franse Orde van Kunst en Letteren. Een opmerkelijk reeksje erkenningen voor iemand die eigenlijk nog maar net uit de startblokken geschoten is – oh neen, nu noemen we haar zelf weer jong en beloftevol.
Beyond the Score
Met Beyond The Score kijkt Brussels Philharmonic verder dan de noten, en zoekt uit wat symfonische muziek losmaakt bij andere stemmen in onze samenleving. Deze concerten ontstaan rond creatie, ontmoeting en kruisbestuiving met het brede kunstenveld.
Meer stemmen, meer prikkels. En bovenal: muziek. Méér dan muziek.
