Van de intieme sereniteit van Wagners Siegfried Idyll tot de warme, pastorale klanken van Finzi’s klarinetconcerto – met de klarinet als zangerige gids. Dvořáks Achtste Symfonie sluit af in pure levenslust: een wervelend feest vol natuur, ritme en Boheemse melodieën.

-----

Een betoverende wereld vol frisse levenslust, klaterende beekjes en vogelgezang: dat is het idyllische beeld dat Dvořák oproept in deze 8ste Symfonie. Blakend van zelfvertrouwen en optimisme giet hij er een flinke scheut volksmuziek uit zijn geliefde Bohemen over, en ook zijn signature dansritmes ontbreken niet. Alles tot in de puntjes uitgewerkt - maar Dvořák laat het klinken alsof het spontaan opborrelt.

Dezelfde natuurlijke ongedwongenheid hoor je in het Klarinetconcerto van Gerald Finzi, gekozen en uitgevoerd door aanvoerder klarinet Emile Souvagie. Een iconisch standaardwerk dat geen bombastisch soloconcerto is, maar een warm, kloppend, bijna vocaal werk als een open dialoog tussen solist en orkest.

Openen doet Wagner: zonder de gebruikelijke pathos, maar met een intiem verjaardagscadeau voor zijn vrouw Cosima en pasgeboren zoon Siegfried.