muziek van Frederic Rzewski, Coming Together / Attica
door Ictus: Dirk Descheemaeker (basklarinet), Aurélie Entringer (altviool), Gerrit Nulens (percussie), Tom Pauwels (e-gitaar), Jean-Luc Plouvier (synthesizer), Eva Reiter (Paetzold fluit), Alexandre Fostier (geluid)
en Tarek Halaby (verteller)
-----
Frederic Rzewski (1938–2021) schreef met dit tweeluik uit 1975 een van de meest indringende werken met verteller uit de moderne muziek. Het stuk vertrekt vanuit de gevangenisopstand in Attica (New York, 1971), waar gevangenen simpelweg opkwamen voor een menselijke behandeling. De repressie kostte meer dan veertig mensen het leven. Rzewski baseerde zich op een brief van Sam Melville, een van de vermoorde slachtoffers. In een scherpe mix van uitputting, weerstand en ironie beschrijft hij hoe hij via zelfdiscipline zijn waardigheid terugvindt. Op een modale baslijn bouwt Rzewski een strikte structuur rond het getal 7 en 49. Hij “sluit” de tekst op — waartegen de onstuitbare energie van de muziek zich afzet.
muziek van Fabio Machiavelli
door Fabio Machiavelli (live electronics), Maris Pajuste (stem), Eva Reiter (sound devices), Tom De Cock (sound devices), Alexandre Fostier (geluid)
-----
“First we shape our tools and then they shape us.” – John M. Culkin
In het werk van Machiavelli gaat het om boetseren, telkens weer opnieuw. Al enkele jaren richt zijn artistieke praktijk zich op nieuwe lutherie, DIY-praktijken als compositieproces, en de ontwikkeling van nieuwe instrumenten als alternatieve klankoppervlakken — net als bij veel componisten van zijn generatie. De instrumenten, objecten, technologieën en concepten die hij creëert, functioneren daarbij als actieve spelers binnen een transformerende muzikale praktijk. Micro Breaths of a Blue Lung verkent de vocale, percussieve en resonante dimensies van grote zeezoogdieren. Het werk — een architectuur van 45 minuten opgebouwd uit een mozaïek van miniaturen — onderzoekt de klank karakters van walvisachtigen, die weerklinken in zijn bijzondere instrumenten. Tijdens het concert komen de instrumenten tot leven in interactie met de performers. Voor en na het concert kunnen ze ook benaderd worden als zelfstandige objecten, met een eigen klankwereld.
performance door Hoda Siahtiri en Shaahin Peymani
-----
For Those Who Live At The Shoreline is een ceremoniële performance – een ervaring rond de dualiteit van licht en duisternis. De titel komt uit Audre Lordes gedicht A Litany For Survival: “voor wie angst met zich meedraagt, als een vage lijn diep vanbinnen”. De performance ontstond in Teheran, januari 2026, voor wie leeft in een klimaat van angst, en de drang voelt om eruit te breken.
Hoda en Shaahin verweven electronics met klanken van bergen en landschappen. De klankstructuur steunt op herhaling en geleidelijke transformatie, en roept de beweging van getijden op; een circuit van puls en verval, waarin patronen verschijnen, verschuiven en weer oplossen.
-----
Baudouin Oosterlynck ontwikkelt al sinds de jaren ‘70 een eigenzinnige artistieke praktijk rond klank, stilte en luisteren. Voor de allereerste editie van Tectonics in Brussel brengt hij een selectie van zijn bijzondere luisterinstrumenten samen in Studio 3.
Die instrumenten zijn geen klassieke klankmakers, maar objecten die onze manier van horen verschuiven. Ze vertrekken vanuit prikkelende vragen: hoe zou de wereld klinken met andere oren? Hoe maak je in stilte verborgen eigenschappen van klank hoorbaar? En hoe beïnvloeden vorm, ruimte en lucht onze perceptie?
Met instrumenten als Prothesen, Étant-donnés, Ad Libitum en Étui-donnés nodigt Oosterlynck je uit om anders te luisteren - aandachtiger, trager, en met een open oor voor het onverwachte.
-----
In het werk van Machiavelli gaat het om boetseren, telkens weer opnieuw. Al enkele jaren richt zijn artistieke praktijk zich op nieuwe lutherie, DIY-praktijken als compositieproces, en de ontwikkeling van nieuwe instrumenten als alternatieve klankoppervlakken — net als bij veel componisten van zijn generatie. De instrumenten, objecten, technologieën en concepten die hij creëert, functioneren daarbij als actieve spelers binnen een transformerende muzikale praktijk. Micro Breaths of a Blue Lung verkent de vocale, percussieve en resonante dimensies van grote zeezoogdieren. Het werk — een architectuur van 45 minuten opgebouwd uit een mozaïek van miniaturen — onderzoekt de klank karakters van walvisachtigen, die weerklinken in zijn bijzondere instrumenten. Tijdens het concert komen de instrumenten tot leven in interactie met de performers. Voor en na het concert kunnen ze ook benaderd worden als zelfstandige objecten, met een eigen klankwereld.
-----
Brussels Philharmonic gaf jonge audiomakers David Dubois, Alice Van Biesen en Livia Slegers de opdracht om nieuw klankwerk te creëren voor het Tectonics festival, geïnspireerd op de concerten uit de LAB-SERIES.
Voor, tijdens en na die concerten gingen ze op een ‘wilde klankbloemenpluk’, en oogstten stemmen, klanken en geluid – met actieve of passieve inbreng van het publiek. Het resultaat brengt drie unieke audio-installaties naar Tectonics in première.
Tectonics is een grensverleggend festival voor nieuwe en experimentele muziek, gelanceerd in 2012 door dirigent Ilan Volkov—een muzikale omnivoor met een onstuitbare nieuwsgierigheid en brede smaak.
Day #1: Ilan Volkov, Brussels Philharmonic, Ictus, Tarek Halaby, Faridou Amadou, Heather Leigh, Leonie Strecker, Pak Yan Lau, Anita Cappuccinelli, Baudouin Oosterlynck, Fabio Machiavelli.
Can you listen to a building? Symphony for Kunstnernes Hus van de Noorse componist Øyvind Torvund is een symfonie die zich presenteert als een kunstwerk – en een kunstwerk dat de vorm aanneemt van een symfonisch concert. Het is een immersieve muzikale ervaring met simultane concertmomenten doorheen het gebouw, die het publiek uitnodigt en uitdaagt om vrij doorheen de ruimtes te bewegen en helemaal op te gaan in de muziek.
Tectonics is een grensverleggend festival voor nieuwe en experimentele muziek, gelanceerd in 2012 door dirigent Ilan Volkov—een muzikale omnivoor met een onstuitbare nieuwsgierigheid en brede smaak.
Day #2: Ilan Volkov, Brussels Philharmonic, Ictus, Vlaams Radiokoor, James Wood, Jennifer Torrence, Hoda Siahtiri, Shaahin Peymani, Baudouin Oosterlynck, Fabio Machiavelli.
experiment, toeval en live electronics: Maya Verlaak schrijft haar eerste concerto met première tijdens Tectonics Festival
Music as social experiment - or as a reminder how to cry. Op zaterdag worden twee nieuwe creaties boven de doopvont gehouden: Maya Verlaak en Cassandra Miller componeerden allebei een nieuw werk voor Brussels Philharmonic.
Maya Verlaak schuift op haar typische manier alle conventies aan de kant, en voert met nieuwe spelregels, electronics en een klassiek orkestapparaat een sociaal experiment. Cassandra Millers intieme en meeslepende composities nemen bestaande melodieën als uitgangspunt, die ze op verschillende manieren ontleedt, herhaalt, uitvergroot en volledig transformeert.
een commissie van Brussels Philharmonic: lees de toelichting van componist Cassandra Miller bij haar nieuw werk
